Het zonnetje schijnt, de lucht is blauw, de temperatuur komt in de buurt van aangenaam... Hoge tijd dus om de tuin in te duiken en een zoveelste poging te wagen om groenten uit eigen tuin te kunnen eten.
Het eerste jaar dat we hier woonden (nu zo'n 5 jaar geleden) deed ik een poging tot moestuin, maar buiten 3 scheve wortelen vol gaten en een overwoekerde tuin door pompoen plant nadat we uit verlof kwamen (zonder pompoenen overigens) bracht het niets op. Ik was zeer zelfverzekerd dat ik het volgende jaar meer werk zou steken in de moestuin!
Vol goeie moed heb ik 4 jaar geleden alles netjes binnen gezaaid en minstens een maand op de vensterbank laten groeien.
Toen was de tijd rijp om alles in de volle grond te plaatsen, dus deed ik een poging om er een gezellig moestuintje van te maken.
We hebben een echt paradijs hier... helaas alleen voor slakken! Dus veel succes was het niet. De helft van de net geplante groenten, was de volgende dag opgegeten. We hebben alles geprobeerd... strandzand met schelpjes, koffiedrap, slakkenvallen, slakken over de omheining gooien, slakken aan de kippen voeren, zout over de slakken strooien (dat was het meest spectaculaire én meest gore), 's avonds door het tuintje lopen en de slakken vangen, 's ochtends door het tuintje lopen en de slakken vangen. Mogelijke schuilplaatsen voor slakken verwijderen uit de tuin... Maar met een giga wei achter de tuin, was het allemaal onbegonnen werk.
Een paar planten ontsnapte toch aan de wrede horde slakken (of hoe heet zoiets?) en in juli hadden we toch een eerste oogst. De courgette kwam uit de moestuin, de komkommers stonden nog lekker in de keuken! Ver weg van al dat slakkengeweld!
Toen de planten te groot werden voor de vensterbank, besloot manlief toch een serre te bouwen. Net terug uit verlof en bij een temperatuur van 36°, toverde hij in een paar uur een prachtige serre!
Eenvoudig, niet te groot en gewoon tegen de achtergevel, maar ideaal voor tomaten en komkommers!
Buiten een overvloed aan tomaten en komkommers, was er dus niet veel van gekomen dat jaar!
Het jaar nadien liep ik te zwangeren en had dus wel wat anders aan mijn hoofd! Toch kon ik het niet laten en zette het terras vol potten en ging het daarmee proberen. Ook daar waren de slakken een echte pest. Toen we in de zomer nog lekker buiten zaten na middernacht, heb ik de slakken die over het terras kropen bij de kippen gegooid en heb ik ze geteld. Binnen de 15 minuten heb ik er 115 weggegooid! 115! Dat zijn er kei veel! De moed zakte me in de schoenen, een moestuin zou hier nooit lukken!
Enkele paprika's en een handvol tomaten is het enige dat er geoogst werd dat jaar!
De combinatie van baby en mama die graag wil tuinieren was onbestaande, dus buiten tomaten heb ik geen poging meer gedaan de afgelopen jaren... tot nu dus!
Onlangs kwam ik op facebook een leuk filmpje tegen, waaruit bleek dat tuinieren helemaal niet zo veel werk inhoudt dan op 't eerste zicht lijkt! Toen begon het toch weer te kriebelen. Ik droomde al langer over grote plantenbakken op 't terras om toch nog groentjes uit eigen tuin te kunnen eten.
Vorige woensdagnamiddag was ik thuis met de kinderen en had ik zin om erin te vliegen. Enige tijd geleden heb ik eens schabben gekregen van zuslief, je weet wel, van die opbergrekken van een winkelketen die zelf zijn verjaardagscake mag maken :-) Ze werden van een 2e verdiep naar beneden geflikkerd, rijp voor 't vuur... of voor een knutselprojectje!
Woensdag was ik er dus klaar voor! De rekken werden getransformeerd in zeer schoon bakken, al zeg ik het zelf! We hebben zo veel mogelijk aan recyclage gedaan! De planken zorgvuldig
aaneen gezet met alles wat we vonden, zelfs kromme en verroestte nagels
hebben we recht geklopt en gebruikt.
Vanmiddag heeft zoonlief ze behandeld tegen vocht (Silke kwam zeggen dat het stonk in haar neusje) en ja, ze had gelijk, het spul stonk gelijk een varkensstal! Na één bak was hij het beu en heb ik de andere bak onder handen genomen.
We haalden een worteldoek, goeie moestuingrondmengeling en enkele plantjes. Naar mijn gevoel is 't toch al te laat om te zaaien, en eerlijk, ik had er ook niet veel zin in!
Dus huppakee, alles geprepareerd voor een nieuw seizoen groenten uit eigen tuin!
Vanmiddag heeft zoonlief ze behandeld tegen vocht (Silke kwam zeggen dat het stonk in haar neusje) en ja, ze had gelijk, het spul stonk gelijk een varkensstal! Na één bak was hij het beu en heb ik de andere bak onder handen genomen.
We haalden een worteldoek, goeie moestuingrondmengeling en enkele plantjes. Naar mijn gevoel is 't toch al te laat om te zaaien, en eerlijk, ik had er ook niet veel zin in!
Dus huppakee, alles geprepareerd voor een nieuw seizoen groenten uit eigen tuin!
Enkel dus de inhoud van de bakken is gloednieuw! Al steken daar onder het zand nu ook doorgeschoten bio ajuinen, aardperen en pastinaak. En er werd een plekje gehouden voor de komkommer, die voorlopig nog netjes in de keuken blijft slapen.
In de andere bak zitten onder het zand doorgeschoten aardappelen, die al zodanig gekrompen waren, dat ze er klaar voor waren om te gaan schieten in de grond!
Wellicht bestaan er veel betere manieren om een moestuin te hebben, en ben ik niet zeker van de combinaties die ik heb gemaakt, maar hopelijk is dit dé manier om er bij ons eentje te houden!
Enne, ik weet niet of je 't al zag, maar nu hebben we een nieuwe manier bedacht om de slakken weg te houden, schuurpapier op de rand geniet! Diegene die dáár over kruipt, heeft vast en zeker een stukje plant verdiend! :-) Als ze maar niet per 115 komen op 15 minuten!
I'll keep you posted! :-)
Met speciale dank aan Philippe die me vergezeld heeft woensdag aan 't kampvuur om de bakken ineen te zetten! Zonder u was ik er wellicht niet aan begonnen! Thanks!
